Γεια μας
Είναι γεγονός πως, πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία υπάρχει μία απλή ιδέα… Στη ζωή μας, υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα που επαληθεύουν αυτό τον ισχυρισμό, και η βιομηχανία του gaming δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Περί Halo 3 λοιπόν ο λόγος, και αν στο παρελθόν με βλέπατε να «κράζω» τη μαμά Microsoft για τα απαράδεκτα port της σειράς στους υπολογιστές και την ημιτελή δουλειά του 2ου μέρους, τώρα ήρθε η ώρα να εξιλεωθώ και να πω πως το τρίτο μέρος της σειράς είναι από κάθε άποψη εξαιρετικό, τουλάχιστον στην πλατφόρμα στην οποία έχει κυκλοφορήσει.
Μην ανησυχείτε, δεν έχω σκοπό να κάτσω και να παρουσιάσω το παιχνίδι… αυτό για το οποίο θα ήθελα να σας μιλήσω, έπειτα από αρκετές ώρες ενασχόλησής μου με τον τίτλο, είναι το πώς ένα απλό concept μπορεί να μετουσιωθεί σε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα.
Το παιχνίδι είναι εξαιρετικά απλό. Μάλιστα, είναι τόσο απλό που θυμίζει τις πρώτες προσπάθειες των First Person Shooters, πριν αυτά καθιερωθούν στη συνείδηση του gamer. Καταρχάς χρειαζόμαστε έναν ήρωα… χωρίς πολλή σκέψη, παίρνουμε έναν τύπο, τον «μεγεθύνουμε» λίγο (ο Master Chief πρέπει να είναι κοντά στα 2.5 μέτρα) και τον λανσάρουμε σαν την απόλυτη φονική μηχανή. Κατά δεύτερον, παίρνουμε ένα ΚΑΛΟ σενάριο (τονίζω το «καλό» γιατί στο δεύτερο μέρος το σενάριο ήταν ανύπαρκτο) και το χρησιμοποιούμε σωστά. Βλέπετε, σε πολλά παιχνίδια του είδους, θεωρούμε το σενάριο απλά σαν μία δικαιολογία για την ατελείωτη σφαγή. Λάθος κύριοι… προκειμένου να φτιαχτεί ένα καλό και διαχρονικό παιχνίδι, η δημιουργός εταιρία οφείλει να έχει επενδύσει σε ένα σοβαρό σενάριο, μία βάση πάνω στην οποία θα χτίσει το οικοδόμημά της, κάτι για να έχουν να συζητούν οι παίκτες μεταξύ τους όταν τελειώσουν το παιχνίδι.
Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε τώρα είναι ένα καλό και εθιστικό gameplay, και υπάρχουν δύο τρόποι για να γίνει αυτό. Ή δημιουργούμε μία engine που θα καινοτομήσει και θα δίνει δυνατότητες στον παίκτη που στο παρελθόν δεν θα είχε καν φανταστεί, ή παίρνουμε μια παλιά, απλή συνταγή, και την βελτιώνουμε τόσο όσο χρειάζεται χωρίς να την «καταστρέψουμε» αλλά, ταυτόχρονα, χωρίς να κάνουμε το παιχνίδι μας να μοιάζει με «μία από τα ίδια». Βρίσκουμε δηλαδή την «χρυσή τομή» που θα μας επιτρέψει να φτιάξουμε ένα απλό, γνώριμο και την ίδια στιγμή διαφορετικό παιχνίδι.
Στην περίπτωση του Halo η Bunjee διάλεξε την δεύτερη προσέγγιση. Πήρε τα προηγούμενα Halo, πέταξε τα άχρηστα και κουραστικά στοιχεία τους και βελτίωσε ακόμα περισσότερο τα ατού τους. Το παιχνίδι είναι ένα ασταμάτητο run and gun, ένα παιχνίδι δράσης που πολλές φορές δεν σου αφήνει περιθώρια να σκεφτείς. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερες στρατηγικές προσεγγίσεις, δεν υπάρχουν γρίφοι, δεν υπάρχει τίποτα άλλο από ένα συνεχές πιστολίδι. Τι πhalo 3ιστολίδι όμως… Οι μάχες του Halo 3 συγκρίνονται μόνο με αυτές του F.E.A.R. σε ένταση και «ρεαλισμό». Και για να εξηγηθώ, όταν γράφω ρεαλισμό εννοώ την αίσθηση που δίνει το παιχνίδι… Οι ήχοι των όπλων, η αίσθηση που αυτά έχουν, το AI των αντιπάλων, και το γενικότερο setting των μαχών είναι τόσο μαεστρικά στημένα που ο παίκτης απορροφάται από αυτά και ξεχνάει όλα τα υπόλοιπα στοιχεία τα οποία απουσιάζουν Την ώρα που παίζει το παιχνίδι δηλαδή, ζει την τέλεια ψευδαίσθηση, κάτι που λίγα παιχνίδια μπορούν αν καυχηθούν πως το έχουν καταφέρει.
Σε τελική ανάλυση, σκοπός των παιχνιδιών ανεξαρτήτως είδους είναι να «ταξιδεύουν» τον παίκτη, να τον κάνουν να ζει στην εικονική πραγματικότητά τους. Άλλα παιχνίδια το καταφέρνουν με τις καινοτομίες τους, άλλα με την ατμόσφαιρά τους, άλλα με το σενάριό τους. Ο σωστός συνδυασμός αυτών των στοιχείων είναι όμως αυτός που ξεχωρίζει τα καλά παιχνίδια από τα αριστουργήματα. Και η απλότητα μερικών παιχνιδιών όπως το Halo 3, είναι αυτή που τους δίνει αυτή τη δυνατότητα, τη δυνατότητα να ξεχωρίσουν και να κάνουν τους gamer να ζήσουν μια διαφορετική, μοναδική εμπειρία
Save and Exit
Γιάννης “Tulkass” Μαργέτης
Teh Godfather
Πηγή: noobwars.gr gaming community
Only registered users may post a comment.
There are currently no user submitted comments.
